Hamilelik Döneminde Aldatma: Ağır Kusur ve Tazminatı Artıran Bir Hâl Olarak Değerlendirilmesi 2026

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ — HAMİLELİK DÖNEMİNDE SADAKATSİZLİK

Daire, eşin hamileliği döneminde başka biriyle ilişki kuran eşin ağır kusurlu olduğunu; bu olgunun kusur belirlemesinde ve tazminat takdirinde ağırlaştırıcı etken olarak gözetileceğini kabul etmektedir. Kararlarda, hamileliğin kadının bedensel ve ruhsal olarak eşinin desteğine en çok ihtiyaç duyduğu dönem olduğu; bu dönemde gerçekleşen sadakatsizliğin yalnızca sadakat yükümünü değil, TMK m. 185’teki dayanışma ve özen yükümlerini de ihlal ettiği ifade edilmektedir. Eylemin zamanlamasının, kusurun derecelendirilmesinde eylemin kendisi kadar belirleyici olduğu; bu tablonun çoğu olayda tam kusur tespitine götürdüğü vurgulanmaktadır.

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ — KUSURUN AĞIRLIĞI VE TAZMİNAT MİKTARI

Daire, TMK m. 174/2 uyarınca hükmedilecek manevi tazminatın; kusurun ağırlığı, boşanmaya yol açan olayların özellikleri ve tarafların ekonomik-sosyal durumları dikkate alınarak, elde edilmek istenen tatmin duygusuna uygun biçimde belirlenmesi gerektiğini kabul etmektedir. Kararlarda, tazminatın zenginleşme aracı olamayacağı gibi sembolik düzeyde de kalamayacağı; hamilelik ve lohusalık gibi özel korunma dönemlerinde işlenen sadakatsizliğin, ihlalin yarattığı yıkımın boyutunu artıran olgu olarak miktar takdirinde üst aralığı gerekçelendirdiği ifade edilmektedir. Miktarın gerekçesiz belirlenmesinin bozma nedeni olduğu da vurgulanmaktadır.

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ — ÖZEL DÖNEMLERDE TERK VE İLGİSİZLİK

Daire, doğum, hastalık ve ameliyat gibi eşin desteğe muhtaç olduğu dönemlerde sergilenen ilgisizlik, terk ve sadakatsizliğin ağırlaştırıcı kusur olarak değerlendirildiğini kabul etmektedir. Kararlarda, hamile eşini yalnız bırakmanın, doğumla ilgilenmemenin ve bu dönemde üçüncü kişiyle ilişki yürütmenin bir arada bulunması hâlinde kusur yoğunluğunun tartışmasız hâle geldiği; bu davranış örüntüsünün tanık beyanları ve hastane kayıtlarıyla ispatlanabileceği ifade edilmektedir. Bu içtihat, dilekçede zamanlama vurgusunun soyut bir mağduriyet anlatısı olarak değil, tarihli vakıalar zinciri olarak kurulmasının tazminat sonuçlarını doğrudan etkilediğini göstermektedir.

YARGITAY HUKUK GENEL KURULU — KİŞİLİK HAKLARINA SALDIRI

Hukuk Genel Kurulu, sadakatsizliğin aldatılan eşin onur ve saygınlığını zedeleyen boyutuyla kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu ve TMK m. 174/2’deki manevi tazminat koşulunu gerçekleştirdiğini kabul etmektedir. Kurul kararlarında, kişilik haklarına saldırının her boşanma sebebinde kendiliğinden var sayılamayacağı; ancak aldatmanın niteliği gereği eşin duygusal bütünlüğünü, toplumsal itibarını ve aile içindeki konumunu doğrudan hedef aldığı ifade edilmektedir. Hamilelik döneminde gerçekleşen aldatmanın, saldırının ağırlığını artıran ve savunmasız dönemde gerçekleşmesi nedeniyle tazminat takdirinde özel olarak gözetilmesi gereken bir olgu olduğu vurgulanmaktadır.

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ — TEDBİR NAFAKASI

Daire, boşanma davası süresince eş ve çocuk yararına, kusur koşulu aranmaksızın tedbir nafakasına hükmedilmesi gerektiğini; hamile eş bakımından bu korumanın doğumla birlikte çocuğu da kapsayacak biçimde genişletileceğini kabul etmektedir. Kararlarda, hâkimin TMK m. 169 uyarınca gerekli önlemleri talep beklemeksizin resen alması gerektiği; nafaka miktarının tarafların mali gücü ile gebelik ve doğum döneminin artan ihtiyaçları gözetilerek belirleneceği ifade edilmektedir. Doğumla birlikte çocuk için ayrıca tedbir nafakası takdir edileceği; boşanma sonrası dönemde ise iştirak nafakasının kusurdan bağımsız biçimde çocuğun üstün yararına göre süreceği vurgulanmaktadır.